Mams - Online Naailes

Vandaag zou mijn moeder 77 jaar zijn geworden.

Dankbaar voor wat ze me meegeven heeft.

Om toch iets te kunnen doen, heb me net opgegeven voor de Rotterdam Marathon op 5 april. En ik ga de 42 km lopen. 

Steun je mij? Doneer dan via mijn actiepagina.

Mijn moeder is overleden op 3 oktober na een ziekbed van bijna 20 jaar. In die jaren ging het meestal best aardig goed, maar er zijn ook angstige momenten geweest. Ze had altijd nog een lichtpuntje waar ze zich aan vast hield, tot de laatste diagnose. In juli werd er longkanker gediagnosticeerd, die uitgezaaid was. En omdat mijn moeder haar lichaam te zwak was voor behandeling, konden ze dit niet meer behandelen. Eind september gaf ze de strijd op en op drie oktober is ze rustig en kalm ingeslapen. Wij (Pap, mijn zusje, mijn lief en ik) waren erbij. We draaiden de liedjes die ze enkele dagen ervoor had uitgekozen voor bij haar crematie.

Wat ik al zei, dankbaar voor wat ze me meegegeven heeft. Dat is in ieder geval een duidelijke levenslust. Kracht om door te gaan. Altijd een lichtpuntje zien.

Ook was ze mijn ‘zelfmaakmode’ inspiratie. Al op mijn zevende mocht ik achter haar machine om van de restjes stof barbiekleertjes te maken. De patroontjes kun je hier bestellen (geen affiliate).

Ik vond het geweldig! Toen ik wat ouder was, en het naaien wat meer onder de knie had, maakte ik ook al kleding voor mezelf. Ik denk dat ik 13 of 14 was. Patronen uit de Burda halen en zelf stof uitkiezen op de markt. Wanneer de werkbeschrijving onbegrijpelijk was, vroeg ik haar wat te doen. Op het LHNO hadden we ook in de eerste twee jaar het van ‘textiele vaardigheden’ we hadden een superfijne juf, waarvan we onszelf ook mochten ontwikkelen zonder eerst opdrachten te doen die ik allang onder de knie had. Na de LHNO ben ik naar de Kostuum/couture gegaan in Enschede en heb daar de kneepjes van het vak geleerd.

 

Hardlopen doe ik al een tijdje, zo op en af, en 10 km is wel het verste van de afgelopen paar jaar. Met als hoogtepunt de 8 km van de Dam tot Dam by Night 2019.

 Verder probeer ik regelmatig naar de sportschool te gaan, en dat is de laatste weken meer proberen dan doen. Om mijn motivatie een boost te geven, zocht ik een doel. Een doel die ver weg en dichtbij is, die haalbaar is, maar ook een fikse uitdaging. Het werd de marathon van Rotterdam. Mede ook door dat ik dan geld kan ophalen voor het KWF. Dus een schemaatje gedownload, die in mijn online kalender gezet. Ook zit er een persoonlijke actiepagina bij. https://acties.kwf.nl/fundraiser/esthertebrake

Steun je mij? Doneer dan via mijn actiepagina.

Het is beetje een rare dag vandaag. Normaal gesproken ging ik niet persé op de dag naar mijn ouders, maar samen met mijn familie op een zondagmiddag een kopje koffie met een gebakje eten. Het werd voor mijn moeder lastig dat ik de gebakjes niet meer wilde, omdat ik veganistisch was gaan eten. Het duurde enkele jaren voordat ze eraan was gewend. Ze wilde graag dat ik ook iets lekkers at, en ja, bij verjaardagen hoort een gebakje. Na de koffie met gebak was het tijd voor bier chips, stukjes kaas en worst. Ja, en die wilde ik óók niet meer. Bier wel, die is wel vegan. Door de tijd heen is het wel makkelijker geworden, bij de supermarkt tegenwoordig kun je vele (veel te dure) vegan lekkernijen kopen.